Celem przedstawionych w pracy rozważań jest określenie funkcji mityzacji w poezji Tadeusza Nowaka. Autorka wskazuje na istotny dla twórczości tego poety mit exodusu i na wybranym materiale egzemplifikacyjnym dokonuje prezentacji różnorakich przekształceń tego mitu. Tak wąski zakres tematyczny wynika z obawy przed trudnościami uchwycenia najistotniejszych zjawisk w poezji Nowaka, wynikającymi z oglądu kilku problemów. Inspiracje krytyką mitograficzną, a przede wszystkim kontekst prac G. Bachelarda i M. Eliadego, pozwoliły na wniknięcie w głąb tekstów. Właśnie klucz metodologiczny umożliwił dokonanie w miarę spójnej interpretacji. W analizowanych utworach Autorka dostrzega ewolucję motywu wygnania i stara się wskazać momenty zwrotne tego procesu, a co za tym idzie – zmiany w rozumieniu funkcji mityzacji.